12 Ocak 2011 Çarşamba

VARLIĞIM VARLIĞINA ARMAĞAN OLSUN!

Bir varmış bir yokmuş…

Yıllar önce düzenin kara ağlarla başımıza çorap örmeye başladığını gören güneş, bulutlarla gözlerini kapatıp başını karanlığa sokmuş.

Serseri bir rüzgâr insanın yalnızlığını ürperterek coşmuş.
Zaman hızla akıp giderken, tutabilene aşk olsunmuş. Ama beton duvarların arasına sıkışmış hayatlara aşk dâhil olmaktan korkmuş.

Bencilliği arttıkça cepleri yalnızlık dolanların sanal hanelerindeki arkadaşları ve elektronik oyuncakları çokmuş.

Para için koşturmaktan yaşamaya vakit bulamayan insanların hayatlarını dizilerdeki kuklalar yaşar olmuş.

Sonra bir de bakmışlar ki insan düşünmeyi unutmuş, kendini, sorularını, merakını, gayesini…

Sonra ne olmuş?

İnsanlık her geçen gün daha da artan bir hevesle 'varlıklarını yakıtı insan olan düzenin varlığına' armağan eder olmuşlar.

Ve en kötüsü de bu korkunç masal burada son bulmamış.

Zeynep Şehidoğlu

İSTANBUL
 
12 Kasım 2010 Cuma 14:51

Yazının yayınlandığı Websiteyi görmek için tıkla...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder